4ος–5ος αι.
Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης
Αιγύπτιος μοναχός (περ. 360–440) που ασκήτεψε κοντά στο Πηλούσιο και άφησε πλήθος επιστολών με θεολογική και πνευματική διδασκαλία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ισίδωρος γεννήθηκε στην Αίγυπτο γύρω στο 360 μ.Χ., συγγενής των Πατριαρχών Αλεξανδρείας Θεοφίλου και Κυρίλλου Α'. Έλαβε εξαιρετική θεολογική μόρφωση και δίδαξε αρχικά ως κατηχητής στην εκκλησία της Αλεξάνδρειας.
Αναζητώντας ησυχία για τη μελέτη των Γραφών, αποσύρθηκε σε μοναστήρι στο όρος Πηλούσιο —απ' όπου πήρε και το προσωνύμιο «Πηλουσιώτης»— όπου έγινε ιερέας και αργότερα ηγούμενος. Η φήμη του ως ερμηνευτή δύσκολων χωρίων της Γραφής τον έκανε σεβαστό στην Εκκλησία, ιδίως κατά τη Γ' Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου το 431 μ.Χ.
Άφησε πλήθος πραγματειών και επιστολών, από τις οποίες σώζονται 2.012, με τις οποίες νουθετούσε κλήρο και άρχοντες και εξηγούσε τις Γραφές. Εκοιμήθη ειρηνικά το 440 μ.Χ.