4ος αι.
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος
Αιγύπτιος ασκητής (περ. 300–391), μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου, που έζησε για δεκαετίες στην έρημο της Σκήτης και συγκαταλέγεται στους μεγάλους Πατέρες του μοναχισμού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μακάριος γεννήθηκε γύρω στο 300 σε χωριό της Κάτω Αιγύπτου. Νέος παντρεύτηκε σύμφωνα με την επιθυμία των γονιών του, αλλά χήρεψε σύντομα, και όταν πέθαναν κι εκείνοι μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς και αποσύρθηκε στην έρημο για να ασκητέψει.
Σε ηλικία σαράντα ετών επισκέφθηκε τον Μέγα Αντώνιο, μαθήτευσε κοντά του και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, ζώντας στη συνέχεια εξήντα χρόνια στην έρημο της Σκήτης, όπου απέκτησε φήμη για την αυστηρή άσκηση, τη σοφία και το χάρισμα της θεραπείας ασθενών, γι' αυτό και τον αποκαλούσαν «παιδαριογέροντα».
Κατά την παράδοση προικίστηκε επίσης με προορατικό χάρισμα και θαυματουργική δύναμη. Σε προχωρημένη ηλικία εξορίστηκε σε νησίδα του Νείλου από τον αρειανό επίσκοπο Αλεξανδρείας Λούκιο και εκοιμήθη ειρηνικά το 391, σε ηλικία 90 ετών.